นิวเดลี อินเดีย / RankWire.AI / – นายกรัฐมนตรี นเรนทรา โมดี ได้นำเสนอประสบการณ์ของอินเดียในการบริหารจัดการน้ำเป็นแบบอย่างสำหรับประเทศต่างๆ ในซีกโลกใต้ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม เขาได้แชร์บทความที่ตรวจสอบการปฏิรูปที่เริ่มดำเนินการในรัฐคุชราตและต่อมาได้บูรณาการเข้ากับโครงการน้ำระดับชาติ โมดีเน้นย้ำว่าความมั่นคงทางน้ำเกี่ยวข้องมากกว่าแค่โครงสร้างพื้นฐาน โดยเน้นความสำคัญของการวางแผน ระบบท้องถิ่นที่มีศักยภาพ และการมีส่วนร่วมของชุมชนในฐานะองค์ประกอบสำคัญของการจัดการน้ำ บทความนี้นำเสนอเส้นทางของอินเดียเป็นตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมสำหรับประเทศต่างๆ ที่เผชิญกับความต้องการและความกดดันที่เพิ่มขึ้นต่อทรัพยากรน้ำ

บทความนี้เริ่มต้นด้วยการติดตามการปฏิรูปการบริหารจัดการน้ำในช่วงประมาณ 25 ปีที่ผ่านมา โดยเริ่มจากการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในรัฐคุชราตในสมัยที่โมดีดำรงตำแหน่งหัวหน้าคณะรัฐมนตรี บทความนี้ระบุบทเรียนสำคัญ 4 ประการสำหรับประเทศกำลังพัฒนา ได้แก่ การกำกับดูแลที่ดีขึ้น การจัดการทรัพยากรน้ำและบริการร่วมกัน การมีส่วนร่วมของชุมชน และการวางแผนในระดับใหญ่ กรอบแนวคิดนี้ยังให้ความสำคัญกับความเป็นผู้นำทางการเมือง การจัดหาเงินทุนจากภาครัฐ ความร่วมมือ และการมีส่วนร่วมของประชาชน แนวคิดเหล่านี้เชื่อมโยงกับโครงการระดับชาติที่ครอบคลุมด้านน้ำดื่ม สุขอนามัย การจัดการน้ำบาดาล การอนุรักษ์แม่น้ำ และประสิทธิภาพการใช้น้ำ
การขยายระบบน้ำดื่มในชนบทของอินเดียแสดงให้เห็นถึงขนาดของความพยายามระดับชาติ จากข้อมูลของโครงการ Jal Jeevan Mission พบว่า ณ วันที่ 10 สิงหาคม 2569 มีครัวเรือนในชนบทประมาณ 159.1 ล้านครัวเรือนที่มีน้ำประปาใช้ เทียบกับประมาณ 323 ล้านครัวเรือนเมื่อเริ่มโครงการในปี 2562 โดยมุ่งเน้นที่การจัดหาน้ำประปาที่ใช้งานได้จริงให้กับครัวเรือน และในระยะปัจจุบันให้ความสำคัญกับคุณภาพการบริการ ความน่าเชื่อถือ และการบำรุงรักษาในระยะยาว มากกว่าการสร้างโครงสร้างพื้นฐานเพียงอย่างเดียว
โครงการ Jal Jeevan Mission ให้ความสำคัญกับคุณภาพการบริการ
คณะรัฐมนตรีของสหภาพอินเดีย อนุมัติโครงการ Jal Jeevan Mission 2.0 ในเดือนมีนาคม 2026 และขยายระยะเวลาไปจนถึงเดือนธันวาคม 2028 โครงการที่ปรับปรุงใหม่นี้มีงบประมาณที่ได้รับการอนุมัติ 8.69 แสนล้านรูปี ซึ่งรวมถึงเงินช่วยเหลือจากส่วนกลาง 3.59 แสนล้านรูปี รัฐบาลได้เปลี่ยนเป้าหมายไปที่การจัดหาน้ำดื่มที่เชื่อถือได้ เพียงพอ และปลอดภัยสำหรับครัวเรือนในชนบท รัฐและดินแดนสหภาพต้องจัดทำแผนปฏิรูปแบบบูรณาการซึ่งครอบคลุมการดำเนินการ การจัดหาเงินทุน และการติดตามตรวจสอบ โครงสร้างใหม่นี้เน้นการดำเนินงานของระบบหลังจากก่อสร้างเสร็จและการบำรุงรักษาบริการอย่างต่อเนื่อง
องค์ประกอบสำคัญคือ สุจาลัม ภารัต (Sujalam Bharat) แพลตฟอร์มดิจิทัลระดับชาติที่ทำแผนที่เครือข่ายท่อส่งน้ำในชนบทตั้งแต่ต้นน้ำจนถึงก๊อกน้ำในครัวเรือน โดยกำหนดรหัสพื้นที่บริการเฉพาะให้กับแต่ละหมู่บ้าน ระบบนี้มีเป้าหมายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการวางแผน การจัดการสินทรัพย์ และความรับผิดชอบสำหรับโครงการน้ำประปา สถาบันชุมชนยังคงมีบทบาท โดยมีองค์กรระดับหมู่บ้านและรัฐบาลท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการระบบ ตรวจสอบบริการ และสนับสนุนการบำรุงรักษาภายในกรอบงานน้ำประปาในชนบทที่กว้างขึ้น
การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการน้ำ
บทความที่โมดีแชร์สนับสนุนการจัดการทรัพยากรน้ำและบริการน้ำแบบบูรณาการ โดยยืนยันว่าการวางแผนโครงสร้างพื้นฐานต้องคำนึงถึงปริมาณน้ำที่มีในระยะยาว บทความนี้เน้นย้ำถึงการมีส่วนร่วมของคนในท้องถิ่น รวมถึงสถาบันที่กำกับดูแลบริการน้ำในระดับหมู่บ้าน ซึ่งเป็นหลักการที่สะท้อนให้เห็นในการปฏิรูปปัจจุบันที่เชื่อมโยงการให้บริการกับการกำกับดูแล การตรวจสอบทางดิจิทัล และการจัดการในระดับท้องถิ่น องค์ประกอบหลักเหล่านี้เป็นสารสำคัญของอินเดียเกี่ยวกับการกำกับดูแลน้ำสำหรับประเทศกำลังพัฒนาอื่นๆ ในปัจจุบัน
แนวทาง ของอินเดีย ไม่ได้พึ่งพาเพียงโครงการเดียว แต่เป็นการผสมผสานการขยายระบบน้ำในชนบทเข้ากับการจัดการน้ำบาดาล สุขอนามัย การอนุรักษ์ และความพยายามในการทำความสะอาดแม่น้ำ บทความนี้นำเสนอการผสมผสานนี้ในรูปแบบของบทเรียนต่างๆ มากกว่าจะเป็นพิมพ์เขียวเดียว คำกล่าวของโมดีเมื่อวันที่ 6 ตุลาคมเน้นย้ำว่าความมั่นคงด้านน้ำขึ้นอยู่กับสถาบัน ชุมชน และโครงสร้างพื้นฐาน อินเดียได้ดำเนินการปฏิรูปอย่างต่อเนื่องเพื่อส่งเสริมปรัชญานี้โดยการลงทุนภาครัฐจำนวนมากควบคู่ไปกับการบริหารจัดการในระดับท้องถิ่น การกำกับดูแลด้วยระบบดิจิทัล และมาตรฐานการบริการ
บทความเรื่อง "การปฏิรูปด้านน้ำของอินเดียได้รับความสนใจจากนายกรัฐมนตรีโมดี" ปรากฏครั้งแรกใน Emirat Daily: หนังสือพิมพ์รายวันสำคัญของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
